Nadat Benno was overleden was Josi erg verdrietig. Ze trok zich terug en had geen fut meer, ze miste haar maatje! Marjan en ik besloten om er een hondje bij te nemen zodat Josi weer levenslust kreeg. Tja en dan ga je op zoek, diverse asiels langs en uiteraard op Internet een zoektocht. Zo kwamen we bij VERHUISDIEREN.NL en zagen we Willem (toen nog Basko genoemd).

We zijn medio januari j.l. naar Wognum gereden want daar woonde hij in een pleeggezin. De klik was er en we besloten voor hem te gaan. 

Eind januari hebben we hem opgehaald tot groot verdriet van het gastgezin want het ventje had ook hun hart gestolen. Josi had in het begin zo iets van “Ojee, heb ik dit?” Inmiddels zijn het echte vrienden en waar de één is, is de ander!! De naam Basko hebben we veranderd in Willem en het is ook een regelrechte Willem! 😄

Willem komt uit Roemenië, over het leven daar hebben we weinig informatie maar weten inmiddels wel dat hij veel geslagen/geschopt is en ook dat het ventje veel aan zijn staart is getrokken. Toen Willem hier kwam at hij slecht, dierenarts erbij en daar bleek dat Willem 11 verrotte tanden en 3 verrotte kiezen had. Deze zijn allemaal verwijderd en ondertussen eet hij nu als een bouwvakker! Willem werd geschat op een jaar of zeven maar dat hij ca. 2 jaar ouder is is een feit!

We zijn blij met Willem, hij is een lieve, ouwe sok met af en toe zijn gekke momenten waar we vreselijk om moeten lachen maar vooral het is een dikke knuffelbeer! Regelmatig gaan we nog wel eens naar het gastgezin, die dit erg waarderen.